Onca yıl kalbine haber saldım yâr Mektuba döktüğüm yazım yetmedi Karşına geçipte suskun kaldım yâr Dillerim düğümdü sözüm yetmedi     Sevdayı kalbinde sen de hak bilip Yaşanmış aşkları mazimden silip Cesurca karşında yüz yüze gelip Cemalin görmeye gözüm yetmedi   Pustukça kalbime yaranamadım Sustukça kırıldı kolum kanadım Her gece günlerce bir yol aradım Şu aklım ermedi çözüm yetmedi   Belki de sende de bana aşk vardı Var saydık ihtimal gönlümü sardı Yazdığım her güfte içimde kaldı Söyleyip çalmaya sazım yetmedi   Sözde biz laf bilir özde coşkunuz Çekinmez söyleriz kalpte taşkınız Dilimiz tutulmuş masum saşkınız Şu gençlik çağlara hızım yetmedi   Sustum yâr sustukça acı dolacak Yüreğim açmadan solup kalacak   Korkarım bu düşüm hayal olacak Tadımız kaçmıştı tuzum yetmedi     Ey şair meded ver özüm yetmedi Aşk ile yanmışım közüm yetmedi Can Yücel Cansever Arif Yunus'la Ve Cemal Süreya Nazım yetmedi   Koskoca dünyamda azimi sildim Boş yaşam tükettim izimi sildim Kalbimde gizledim sızımı sildim Yâr sana bakmaya yüzüm yetmedi