T anrı mahlûkatı yaratmış; kimine tüy telek, kimine kol kanat, kimine ses desen, kimine ense pençe, kimine güç kuvvet, velhasıl her birine bir şeyler vermiş. Ve her birini bir meydana toplamış, sonra da sormuş: “Hâlinden şikâyetçi olan var mı?” O anda bir ağacın arkasından bir elinde yaprak bir insan çıkar ve Tanrıya, “Allahım! Her cana bir şeyler verdin verdin, beni cıscıbıl yarattın!” Tanrı da, “Ben sana diğerlerine vermediğim bir hazine verdim, aklı verdim. Amma velâkin; aklını kullanırsan vezir, kullanamazsan rezil olursun.” der.    Fransız şair La Fontaine hayvanlar üzerinden masallar anlatır, insan evladına ders vermek amacıyla. La Fontaine’in ortaokul Türkçe ders kitaplarında bir eseri vardır, “Karga ile Tilki” adıyla bilinen. Masal şiir şeklindedir, şöyle başlanır anlatıma: “Bir dala konmuştu karga cenapları Ağzında bir parça peynir vardı.” Şimdi güncel anlatımla söze devam ediyorum. Bunu gören tilki kargaya iltifatlar yağdırmaya başlar. Gaza getirir kargayı. “Eğer tüyleriniz gibiyse sesiniz Sultanı sayılırsınız ormanın.” Zavallı karga sesini göstermek için ağzını açınca düşürür nevalesini. Tilki peyniri kapar ve kargaya bir ders de verir. Der ki: “Her dalkavuk bir alığın sırtından geçinir.” Şimdi ben hemen soruyorum: “Çocuklar, siz hangisi olmak istersiniz?” Yanıt, çoğunlukla tilki olur. Şimdi soruyu açarak soruyorum. “Malını mülkünü başkalarına kaptıran karga gibi alık biri mi olmak istiyorsunuz, tilki gibi başkalarının sırtından geçinen dalkavuk mu olmak istiyorsunuz?” İşte o anda tüm parmaklar masanın üstündedir. Yazımı Yüce Yaradan’ın yukarıdaki şu sözüyle bitirmek istiyorum. “AKLINI KULLANIRSAN VEZİR, KULLANAMAZSAN REZİL OLURSUN.” Coğrafyanın her köşesinde olan şeylerdir bunlar.